Özdemir Asaf Şiirleri 8

+ Yorum Gönder
Şiir Bölümü ve Ünlü Şairlerden Şiirler Bölümünden Özdemir Asaf Şiirleri 8 ile ilgili Kısaca Bilgi
  1. 1
    jncll
    Bayan Üye
    Reklam

    Özdemir Asaf Şiirleri 8

    Reklam



    Özdemir Asaf Şiirleri 8

    Forum Alev
    ANLAM


    Sen bana
    Sen desen de, demesen de olur.
    Ama ben sana diyeceğim.
    Düşün dur





    BUGÜN VE BUGÜN



    Öyle çabuk geçiyor ki günler
    Hele sen de bir bak hayatına.
    Daha dün doğmuşuz sanki
    Yeni okula başlamışız
    Yeni sevmişiz

    Öyle çabuk geçiyor ki günler
    Hele sen de bir bak hayatına
    Yarın bitecek sanki her şey
    Yarın ölecek gibiyiz.

    Daha doymamışız yaşamasına
    Günlerimiz dün bir, bugün iki
    Sakın bir şey bırakma yarına
    Yarın yok ki.

    DENKLEM



    Düşünürken kendimden başkasına inanmam.
    İnanırsam ben senden başkasına inanmam.
    İnanınca düşünür, yönelir sana doğru;
    Seninle ikimizden başkasına inanmam
    .

    İÇİN İÇİN


    Toprak kazmak
    Başında dikim için
    Sonunda ölüm içindir
    İnsan kazmak
    Başında ekim için
    Sonunda görüm içindir
    Birim içindir
    Varım içindir
    Bugün içindir
    Yarın içindir
    Bütün için
    Yarım içindir
    Belki önce benim için
    Ama ondan sonra hep
    Hep senin içindir




    KENDİSİNİ UNUTMUŞ



    Bütün aşkların kitabı elinde
    Sevilmemiş yinlerin balosuna gitti.
    Öylesine kalabalıktı ki,
    Sevdiğini anlamadı.
    Bütün kapıların anahtarı elinde
    Öpülmemiş dudakların balosuna gitti.
    Öyle aydınlıktı ki,
    Öptüğünü anlamadı.
    Işıklarla örtünmüştü çıplaklık,
    Renklere uzandı susamış,
    Beyazlıklar arasında kayboldu bakışları.
    Gözleri yaşamıyordu artık.
    Şekilleri çağırmaya gitti, kandıracak.
    Elleri aranıyor tutamıyordu.
    Elleri, elleriydi kurtaracak,
    Artık yaşamıyordu.

    Bir yanda gelen o dinmeyen aydınlık,
    Aldıkça alan.
    Bir yanda giden bir noktaydı karanlık,
    Ellerinde başlayan, gözlerinde biten.
    Bağırdı, kan gibi aktı sesi,
    Aşamadı dişinin duvarından.
    Elinde bütün aşkların kitabı,
    Anlatıyordu aldanan aydınlıklarından.
    Elinde bütün kapıların anahtarı,
    Ve unutulmuş bir duvarda, kendi kapısı...
    Varamadı.
    Ora öyle karanlıktı ki.
    Öldüğünü anlamadı.


    O GECE



    O gece ben olmayacağım.
    Utancımdan bakamadığım aynalarda
    Güldüğünüzü gecedir.
    Gecelerinizi karıştıracak gitgide
    Olmayanlarınızın çoğalması.
    Benim olmadığımı duyduğunuz bir gece
    Korkacaksınız.

    Şimdiden düşünüyorum son kalanımızı
    Son gidenimizin bu gecesinde.
    Ama bir gece olacak, ortalarda bir gece..
    İçinde siz de olmayacaksınız,
    Ayrıca.

    AN


    Gülüş bir yanaşımdır bir öbür kişiye;
    Birden iki kişiyi döndürür bir kişiye..
    Anılarından kale yapıp sığınsa bile,
    Yetmez yalnız başına bir ömür bir kişiye.



    BİR ADAM



    Korku dağlarının yürekçisi,
    Olum denizlerinin kürekçisi;
    Öyle suskun oturuyor şişesinin basında,
    İçtiğinin hem hırsızı, hem bekçisi,

    Onu kirmiş olmalı yaşamında birisi.
    Dinledikçe susması, düşündükçe susması...
    Tek başına iki kişi olmuş kendisiyle gölgesi,
    Heykelini yontuyor yalnızlığın ustası.




    DUVARA ASTIĞIM



    Ölünceye kadar beni bekleyecekmiş,
    Sersem.
    Ben seni beklerken ölmem ki..
    Beklersem.


    SAÇLARI


    Bilmiyorum ne vardı saçlarında..
    Rüzgar mı delice eserdi,
    Gözlerim mi öyle görürdü yoksa..
    Saçlarının her hali hoşuma giderdi.



    ARTAKALAN



    Bana bir dinletim verin,
    Biraz da zaman.

    Ben bir deyim çıkarayım,
    Bir duyuru sesi ondan.

    Siz bir solukta onu dinleyin.
    Sizin olsun artakalan zaman

    NOKTA



    Bana yalanlar söylese yetinecektim.
    Ama yalan söyledi.





    Yanılmıyorsam, saygılarla yalnızdım..
    Saygılar duymasaydım, yanılmazdım..
    Yaslanacak anılarım olsaydı,
    Söyleye-söyleye, böyle saklamazdım





    BİR ŞEYİN ADI



    Önce, büyük büyük düşündüm;
    Sonra büyük büyük yaşadım.
    Ne varsa, onlar aldı.
    Şimdi bana küçük bir ölüm kaldı.

    O AKŞAM


    Ceviz kırıyorlar, bakıyorum;
    Kabuğunu kırıyorlar cevizin.
    Ceviz çıkıyor..
    Sonra oyunlarına dalıyor çocuklar.

    Ben de bir ceviz alıyorum
    Cevizlerin içinden.
    Deniz çıkıyor benim cevizimden,
    Açılıyorum.

    Gidiyorum o ceviz kabuğunda,
    Çocukluğumun oyunsuz bahçelerinden.
    Bir akşam o çocuk oyununda
    Alnıma yazılan o hüzün denizinden.




  2. 2
    ASUDE
    Bayan Üye

    Cevap: Özdemir Asaf Şiirleri 8

    Reklam



    özdemir asaf şiirlerinde anlatmak istediklerini farklı bir tarzla uslüpla anlatmıştır şairin konulara hakimiyetide göz ardı edilemez







+ Yorum Gönder
5 üzerinden 5.00 | Toplam : 1 kişi